مدار 29 درجه

آموزش و پرورش، کليد فتح آينده

medar29 — Sun, 26 Oct 2008 19:25:18 GMT

آموزش و پرورش، کليد فتح آينده است و از دير باز انتظار از آموزش و پرورش آن بوده که انسان هاي فردا را تربيت کند و نسل امروز را براي زندگي در جامعه ي فردا آماده سازد. بنابراين ضرورت دارد برنامه ريزان و سياست گذاران آموزشي، معلمان و مسوولان آموزش و پرورش، الزامات و مقتضيات زندگي فردا را بشناسند تا بتوانند دانش و بينش لازم را در کودکان و جوانان براي فعاليت در جامعه فردا پرورش دهند . در راستاي اين سياست، شناسايي ويژگي هاي آموزش و پرورش کارآ و اثر بخش از اهميت خاصي برخوردار است.

تغيير در ساختار سيستم آموزش از صورت نظام بسته و مکانيکي و تحول آن به شکل ارگانيک، پويا ، باز و انعطاف پذير ، امري غير قابل انکار است. در اين حالت ، تعليم و تربيت، همه ي ابعاد شخصيت و تمامي لايه هاي زندگي فردي و اجتماعي را در برمي گيرد. همان مفهومي که سازمان يونسکو با عنوان كلي " يادگيري گنج درون " ، بر چهار ستون "يادگيري زيستي" ،"باهم زيستن " ، " انجام دادن " و " دانستن " ياد کرده است و اخيراً آن را در سه حيطه ي موسوم به سه( H ) يعني سر " " Head، قلب " Heart" و دست " Hand " ، تعريف کرده است.

" سر " به منزله ي پايگاه انديشه، تفکر و عقلانيت، "قلب " به منزله ي کانون عشق و مهر و ايمان و " دست " به منزله ي توانستن و انجام دادن و کسب مهارت هاي ضروري زندگي ، تلقي شده اند.

محتواي برنامه ريزي آموزشي در سيستم تعليم و تربيت نوين به تناسب ويژگي هاي اقليمي و با حفظ سياست هاي کلي آموزش و پرورش بايستي قابليت انعطاف داشته باشد و برنامه ريزي اقتضايي، جايگزين برنامه ريزي ايستا و انجمادي گردد. در منطق تعليم و تربيت نوين، هر کس، شخصاً حاکم و عامل ترقي فرهنگي و اخلاقي خويش خواهد بود و خود آموزي، خود رهبري و خودگرداني در فرآيند يادگيري تقويت مي شود. در واقع، فرهنگ ها و ارزش ها از نو بازسازي و بازآفريني مي شوند.

آیا پیاده روها آزاد خواهند شد ؟

medar29 — Mon, 17 Dec 2007 14:27:18 GMT

پیاده رو ها در اشغال مغازه داران و موتور سوار ها

برای شناختن یک شهر، در واقعیت ژرف آن ، چه وسیله ای بهتر از پرسه زدن در خیابان های آن وجود دارد ؟ پس چشمانمان را خوب باز می کنیم و با هم چند قدمی در خیابان های بوشهر قدم می زنیم . آن چه در نگاه اول می بینی، دستفروشانی است که با فاصله چند قدم از یکدیگر بساط پهن کرده اند ، مغازه دار هایی که بخشی از اجناس خود را جلوی مغازه ها در پیاده رو ها قرار داده اند و موتور های پارک شده ای که بخش دیگری از پیاده رو ها را اشغال کرده اند . قدم هایت را تند تر بر می داری تا شاید کمی جلوتر آرامش گمشده ات را بیابی ولی ناگهان صدای بوق دلخراش موتور سواری اندک آرامش تو را هم با خودش می برد .

در بوشهر خیابان زیبا وجود ندارد ، اما در عوض تعداد ی خیابان کوچک است که هیچ نظم خاصی ندارند . خیابان هایی که سرشار از تضاد اند . در حاشیه اغلب خیابان ها دستفروشان ، گدایان خیابانی ، مصالح و نخاله های ساختمانی ، وسایل و اجناس مغازه ها و موتور های پارک شده نظر هر رهگذر را به خود جلب می کند .

پیاده رو در شهری مثل بوشهر هنوز معنایی غریب دارد. در ذهن شهروندان پیاده رو مسیری است شلوغ و به هم ریخته، از سدمعبر مغازه داران ، تنه آدم ها و عبور موتورسیکلت ها گرفته تا هزار پستی و بلندی پیدا و پنهان دیگر که ممکن است نصیب آدم شود. پیاده رو خیابان های بوشهر از این صحنه ها زیاد دارد . در خیابان حافظ (نادر) این امر بوضوح نمایان است .

در شهر سازی ما اولویت با تردد خود رو ها و موتور سیکلت ها بوده و عرض پیاده رو ها برای تردد آسان و ایمن عابران نا امن است و در توجه به ایجاد محیط های کالبدی مناسب ، انسانی و امن برای تردد عابر پیاده در شهر دچار عارضه توسعه نیافتگی هستیم . گواه این ادعا شرایط فیزیکی و روانی نامطلوبی است که معابر پیاده در شهر ما با آن روبرو هستند . گرچه در بیشتر جوامع پیاده رو ها جزء اصلی شبکه معابر شهری و محلی برای استراحت ، تفرج و پیاده روی شهر وندان محسوب می شود ، اما متاسفانه در کشور ما و بویژه در شهر ما این معابر به عنوان مکان های معلول و فراموش شده شهر ها تلقی می شوند . نخستین اقدام در جهت تفکیک حرکت سواره از پیاده در دنیا، در سال 1858 توسط شهرساز و معمار «اولمستد» صورت گرفت؛ طی این اقدام اولمستد در طراحی پارک مرکزی نیویورک، برای عبور پیادگان پلی از سنگ روی جاده وسایل نقلیه بنا نهاد. در ایالات متحده، پس از جنگ جهانی دوم این نوع خیابان های پیاده با نام «مال» شکل گرفتند که بیشتر همسو با مقاصد تجاری در مرکز شهرها بودند و در عین حال هدفشان ایجاد محیط های مطلوب برای خرید و گردش در شهرها بود.

معابر پیاده یا پیاده روها، معابری با بالاترین حد نقش اجتماعی هستند که تسلط کامل با عابر پیاده بوده و تنها از وسایل نقلیه موتوری به منظور سرویس دهی به زندگی جاری در معبر استفاده می شود. این معابر می توانند به صورت کوچه، بازار، بازارچه، مسیری در میدان، پارک یا فضای یک مجتمع شکل بگیرند. پیاده روها با از میان بردن ترافیک عبوری سواره در بخشی از شهر ایجاد می شوند، و به دلایل معمارانه، تاریخی یا تجاری شکل می گیرند.

پیاده روها در جابجایی ساکنین شهر ها و انتقال ترافیک شهری نقش به سزایی بر عهده دارند . امروزه افزایش جمعیت شهر ها و معضلات ترافیکی موجود ایجاب می کند ، ایجاد پیاده روها و مسیر های پیاده مورد توجه بیشتری قرار گیرد . توسعه پیاد روها و تشویق مردم به پیاده روی در توسعه پایدار شهر ها نقش موثری ایفا خواهد کرد . به شرط اینکه در طراحی پیاده روها از استاندارد ها و معیارهای موجود استفاده گردد.

وضعیت پیاده روها در سطح شهر بوشهر قصه تکراری رعایت نکردن حقوق شهر وندی است . داستان ناتمام مشکلاتی که مدام گریبان مردم کوچه و خیابان را می گیرد .وقتی سال ها پی در پی می گذرند و پیاد ه رو هر روز پیر تر می شود ، عابران پیاده می مانند و آرزوی دیدن مکانی که از قدم زدن در آن لذت ببرند . چرا که پیاده رو محلی است برای راه رفتن و قدم زدن . مکانی که در ابتدا با هدف آسایش و راحتی رفت و آمد جماعت شهر نشین ساخته شده است اما مدت ها است که در میان انبوه مشکلات شهری فراموش شده و از یاد رفته اند .

آن چه به عنوان پیاده رو در شهر ما دیده می شود زمین چهل تکه ای است که هر تکه اش طوری فرش شده . یکی با آسفالت معمولی ، جایی با موزاییک و جاهایی هم محض خاطر عملیات ساختمانی ،خاکی .اگر هیچکدام از این ها هم نباشد هر چند قدم یک بار پایت به چاله ای فرو می رود . موتوری ها داخل پیاده رو ها جولان می دهند .سطوح ناصاف ، عرض کم ، سد شدن معابر توسط مصالح ساختمانی ، دستفروش ها ، مغازه دار ها و... از مشکلاتی است که عابران پیاده هر روز با آن روبرو می شوند . پیاد ه رو ها استاندارد لازم را ندارند و فضای پیش بینی شده برای عبور عابران با حجم تردد آنان مناسب نیست . موانع متعدد دیگری نیز همچون وجود صندوق های پست ، سطل های زباله و تابلو های تبلیغاتی ( بنر ها ) رفت و آمد عابران را مختل کرده است . نور و روشنایی شبانه اکثر پیاده رو ها متعادل نیست .

از دیگر مسائل مطرح در بافت شهر بوشهر استفاده از فضای پیاده رو ها توسط مغازه داران و همچنین استفاده برای پارک موتور سیکلت است که به کاهش ظرفیت پیاده رو ها منجر شده است . به طوری که گاهی مشاهده می شود مغازه داران فضای پیاده رو و جلوی مغازه خود را مایملک خود می پندارند . در تعدادی از پیاده رو ها هم ، حفاری و کندن آسفالت برای آب ، برق ، تلفن ، فاضلاب و این روز ها هم گاز همچنان ادامه دارد و این در حالی است که مردم منتظر مرمت این حفاری ها هستند.

آیا روزی خواهد رسید که دیگر از کف پیاده روها روی لباس شهروندان آب پاشیده نشود ، یا از کنده شدن هر روزه آن جا به لب نرسد ، موتو سواران در خیابان حرکت کنند ، مغازه دارها اجناسشان را به داخل مغازه ببرند ، دستفروش ها به مکانی خاص انتقال یابند و گدایان خیابانی جمع آوری شوند تا پیاده رو محلی باشد برای تشویق شهروندان به پیاده روی و لذت بردن از آن .

رسيدگي به مشکلاتي که به نظر مي رسد با کم کاري و بي توجهي مسوولان شهري بروز يافته است ، به اين آساني ها و به اين زودي ميسر نمي شود. زیبا سازی شهر و ارتقای منظر دید شهروندان کاری شایسته و قابل تامل و وظیفه ذاتی مدیران شهری است . امری که باید از سوی شهروندان نیز پاس داشته شود .آقايان مسوول در شهرداري بوشهر ، منتظر پيگيري تان هستيم.

روابط انسان و درخت

medar29 — Tue, 23 Oct 2007 20:06:18 GMT

انسان و نخل

درخت خرما از روزگاران بسيار دور مورد توجه و احترام بوده است . رشد و نمو اين درخت در مناطق گرمسير بسيار مناسب است بنابراين در اين مناطق انس و الفت انسان با نخل بيش از مناطق سردسير است .

نخل هميشه راست مي‌رويد و هرگز شاخ و برگش نمي‌ريزد و دائما سرسبز است. اين نيرو انسان را به فكر انداخت كه نخل نشانه‌اي مناسب براي پيروزي است.

نخل عمري دراز دارد واز آنجايي كه در كهن‌سالي نيز ثمره خوبي مي‌دهد، مظهر طول عمر و كهن‌سالي توام با سلامتي است. ... مدتها مي تواند بدون آب زنده بماند ، پر استقامت است و به انسان شباهت بسيار دارد و عمرش هشتاد تا صد و گاهي صد و بيست سال مي رسد . در لغت نامه دهخدا ، زير واژه نخل به نقل از نزهه القلوب آمده است :« ... شجره مباركه است . به آدمي نيك مانند است . به طول و راستي قد و امتياز ذكر و انثي و بوي طلع – كه به نطفه و شكل طلع كه به مشيمه مانند و ليف كه به موي آدمي ، ماند . وآنكه ماده نزديك بود ، فحل بيش خواهد . و آنكه بر همديگر عاشق شوند . و اين همه صفت انساني است » . اصمعي گويد : « شخصي از يمامه براي من حكايت كرد و گفت مرا بستاني بود كه همه سال حمل نيكو آوردي ، دو سال بگذشت و حمل نياورد ، مردي بياوردم كه به علم نخل مخبر بود ، بديد و بگفت اين نخل را هيچ علت نمي يابم كه مانع حمل افتد آنگه بر بالاي نخلي ديگر رفت و نظر در چپ و راست كرد و در جوار آن نخلي بود ، گفت اين نخل بر آن عاشق است بايد كه با تلقيح از آن ، اين نخل را بارور كنند و در آن سال آن را از اين نخل گشن داديم حمل بسيار آورد و نيكو بود .... » خواجه نصيرالدين طوسي نيز در كتاب اخلاق ناصري در اين باره آورده است : « ... بعضي اصحاب فلاحت ، خاصيتي ديگر ياد كرده اند براي درخت خرما كه از همه عجيب تر است و آن ، اين است كه درختي مي باشد كه ميل مي كند به درختي ، بار نمي گيرد از گشن هيچ درختي جز از گشن آن درخت و اين خاصيت نزديك است به خاصيت الف و عشق كه در ديگر حيوانات است ... »

medar29 — Tue, 09 Oct 2007 18:20:18 GMT

بررسي روابط متقابل انسان ودرخت

مطالعه موردي درخت نخل

ابناي آدمي با درختان يك خويشي سرشتي دارند . جنگل هاي جهان نياكان ما را در خود پناه دادند و آن ها را با دانه ها ، ميوه هاي سته و ساير ميوه هاي وحشي تغذيه مي كردند . سپس جنگل ها سوخت مورد نياز براي گرم كردن انسان اوليه غارنشين فراهم ساختند و مواد اوليه لازم براي ساختن سلاح هاي مورد استفاده در شكار و دفاع ، ساختن كلبه هاي چوبي و حصار ها را در اختيار او گذاشتند . اما خيلي پيش از اين درخت يا حداقل نياكان سلسله گياهان سبز در واقع شرايطي بوجود آورند كه حيات آدمي را امكان پذير ساخت .

درخت يكي از مظاهري بود كه بشر از روز نخست در برابر آن سر تعظيم فرود آورد ، چه تصور مي كرد در هر درختي خدايي ماوا گزيده يا روحي نهفته است و پناهگاه ارواح شرير و شياطين يا فرشتگان و پريان است كه در زندگي انسان موثرند . از اين رو بشر اوليه ، خواه ناخواه ، درخت را مورد پرستش قرار داد و براي رهايي از شكنجه و آزار خدايان ، به سحر و جادو پناه برد و به تدريج بازار جادوگران و ساحران رواج و رونق گرفت .

وقتي كه از درخت صحبت به ميان مي‌آيد به واژه‌هايي همچون درخت زندگي، درخت بيداري، درخت معرفت، درخت كيهاني، درخت واژگون و... برمي‌خوريم. آشنايي بشر با درخت به داستان پيدايش برمي‌گردد؛ جاييكه سخن از درخت ممنوعه و ميوه ممنوعه است. منظورمان همان درختي است كه در باغ عدن وجود داشت. درخت‌ها از دير زمان در نزد انسان گرامي بوده‌اند. انسان بدوي اعصاركهن و انسان بدوي عصرحاضر گمان مي‌كرده است و مي‌كند كه درختان نيز مانند جانوران و مردم داراي روان‌اند.

بي شك از آن روي كه زندگي انسان ديرينه سال با طبيعت و پديده هاي آن ، به ويژه درخت گره خورده است . پرستيدن درخت مي تواند يكي از آيين هاي آغازين همچون سنگ ، مهره ، بت و... باشد . افسانه هاي مانده از درختان نيز كه در برگيرنده آرزوها و نياز انسان ها و پيوند آن ها با درختان است مي تواند ريشه در درخت آييني داشته باشد.

.... در بخشي از جنوب هنوز درختاني وجود دارند كه آن ها را " جني " يا " خونين " مي نامند و مي دانند . اين باور ها توام با تقدس برخي از درختان ، خود ريشه كيش درخت و يا درخت آييني را استوار مي سازد .

درختان جني و يا خونين چنان اند كه اگر شاخه اي از آن ها ببرند و يا به سويشان سنگ پرتاب كنند ، باور دارند كه اين كار به مرگ يا ديوانه شدن آزار دهنده و ... مي انجامد . اين گونه درختان مانند " اشك جني " در چاهكوتاه ،" گز جني" در شمال غربي امامزاده ، " كنار جني " باغ خان در محرزي ، " كنار خيني " و يا خونين در كنار آبادي و ... از روستاهاي پيرامون بوشهر ، هنوز هم وجود دارند و در باور ها پابرجاي .

قطع درخت از همان زمان قديم تا امروز امري مذموم و ناپسند بوده و مردمان خواه به علت ترسي كه از درخت داشته اند و خواه از نظر استفاده اي كه از آن مي برده اند بدان با نظر تكريم و احترام مي نگريسته اند و هنوز نيز در بسياري از نقاط جهان نسبت به درخت احترام قايلند .

ايرانيان قديم درخت را وسيله بركت و اباداني مي دانسته اند و حفظ آن را از وظايف مذهبي خود مي شمردند . بنابر گفته های زرتشت انسان ها و درختان به مثابه برادران هستند و بدون یاری و تعاون هم توانا به زندگی درست و توسعه یافته ای نمی شوند . درخت نمونه ای کامل در شکل زندگی گیاهی است و به همان گونه درُ در جهان جانوری نیز ُ انسان نمودار بالاترین درجه تکامل شناخته می شود . عالی ترین و مناسب ترین شکل خوراک نیز در سیاره ی ما فراورده های درختی ُ یعنی انواع میوه ها و گیاهان است ُ و انسان به عنوان کامل ترین نمونه در جهان جانوری باید از چنین خوراکی تغذیه کند و تعاون آدمی در گسترش زندگی گیاهی موجب پیدایش سازگارترین محیط برای زندگی به روی زمین می شود.

... در اوستا چندین سرود در ستایش درخت به عنوان برادر انسان وجود دارد به موجب این سرود ها ، قطع درخت بدون آن که حداقل دو درخت دیگر به جایش غرس شود ، یک جنایت و یک کردار اهریمنی است . بر پایه همین آموزش ها ، هر پدری به هنگامی که دارای فرزندی می شود ، لازم است به یادبود چنین واقعه ای ، درختی بکارد و این کاشت در هر زاد روز کودک تکرار گردد . وقتی چنین فرزندی به بیست و یک سالگی رسید ، پدر مکلف است زمینی را که درختان درآن غرس شده و پرورش یافته ، به وی به عنوان میراثی ببخشد ، بدان عنوان که این وسیله ای برای امرار معاش و گذران روزی گردد.

هنوز نيز اين علاقه و احترام به درخت در بين ايرانيان پابرجاست و آن را مقدس مي دانند و براي حفظ آن نذر و نياز مي كنند و به آن دخيل مي بندند .

medar29 — Sun, 19 Aug 2007 03:23:18 GMT

به زودی با باد خواهم آمد ... !!!

medar29 — Mon, 26 Mar 2007 22:30:18 GMT

بافته ها

medar29 — Sun, 07 Jan 2007 16:02:18 GMT

عزراییل را که به دنبالم آمده بود!

گفتم :

صبر کن تا قسط هایم را بپردازم

خود خواهم آمد

و از آن روز

تا امروز

مرتب وام می گیرم!!

----------------------------------------------------------------------------------------

نکته : توی این دنیای قلابی ! ، باید قلابی برای پیوند پیدا کرد.

تمنای باران ( بخش پایانی )

medar29 — Tue, 19 Dec 2006 15:22:18 GMT

دعای باران در روستا ها به صورت نمایش« گلی » نیز اجرا می شود . که چند نمونه آن در پی خواهد آمد

گلی

نمایشی است که در اواسط پاییز یا اوایل زمستان ، در صورت دیر کرد باران اجرا می شود . بدین صورت که شخصی را لباس مضحک می پوشانند و او را در محل می گردانند و شعر هایی می خوانند که در مناطق مختلف صورت های متفاوتی دارد . یک نمونه آن که در دشتستان اجرا می شود چنین آغازی دارد :

های گلیه - شاخ زریه

امشو خونه ی – کاید علیه

های گلیه های گلیه های گلیه های گلیه

نمونه دیگر بدین طریق است که مردی را لباس زشت و مندرس برتن می کنند و صورتش را سیاه کرده و با بستن شاخ وبرگ درخت خرما به لباس وی به دنبالش به راه می افتند و نیز مرد دیگری را به عنوان عیال گلی که « کوسه » نام می گیرد در هییت زنی در می آورند و پشت سر گلی ( شوهرش ) به راه می اندازند و در حالیکه گلی می رقصد و ادا واطوارو لودگی از خود در می آورد و گاهی نیز زن خود را دراز کش میکند که ... ولی انبوه جمعیت او را به جلو می راند و باز گلی به اداهای قبلی خود ادامه می دهد و در کوچه های محل گشت می زند . همراهان گلی برای آن که مردم محل را خبر از آمدن گلی به در خانه هاشان کنند چنین می خوانند :

گلی گلینا ، هو هو شاخ زرینا هو هو

گلی ما چه زشتن بارون تپ درشتن

گلی اومدن در خونه تو سی خاطر جومه کهنه تو

دم در خاریت وراده رسمی سی خود قرار اده

گلی ما مطل نکه توبره خالیش پرو که

گلی مال شاه ... بارون رحمت الله

همراهان در حالیکه گلی پیشتاز آنان است با خواندن ترانه آهنگین فوق خانه به خانه سر می زنند جهت جمع آوری آذوقه « شله گندمی » . به در هر خانه ای که می رسند یکی از افراد آن خانه ، و از پشت بام ، پیاله ای آب را بر روی گلی و همراهان او می پاشد . با پاشیده شدن آب ، آنان بلادرنگ میگویند :

نه اوبی بارون بی

تمنای باران ( 3 )

medar29 — Fri, 01 Dec 2006 06:27:34 GMT

شرح مراسم

« قبله دعا رفتن » یا انجام مراسم باران خواهی مردم بوشهر ، به رسوم گذشته ایرانیان پیش از اسلام پیوند می خورد و توان گفت که ... «‌ظاهرا این رسم بازمانده پرستش «‌آناهیتا »‌الهه بارندگی و آبیاری ایرانیان باستان است . که پس از رواج اسلام دگرگونی پذیرفته است .

درفصل پاییز دهاتیان منتظر باران عقربه و بارانی که در برج عقرب می آید هستند . بعضی سال ها باران عقربه به طول می انجامد و بسا می شود که از عقرب گذشته تا برج قوس هم باران نمی آید . دهاتیان مضطرب می شوند . حق هم دارند زیرا عهده دار معاش آنان زمین است که مستلزم باران می باشد . این است که متوسل می شوند به طلسم و افسونی که معمول به آن هاست و تقریبا مستجرب است . بدین معنی که پس از اجرا آن مراسم غالبا اتفاق افتاده که باران آمده است . بدیهی است این مراسم گرچه به صورت ظاهرا بازیچه می نمایند ولی با استدعاهای عمومی توام است که به درگاه خدا استغاثه می نمایند . لذا ممکن است که مقرون به اجابت گردد .

[ دهقان بوشهری ] هر سال ، مخصوصا در دو برج میزان و عقرب دیدگان پیر امید خود را به آسمان می دوخت و در انتظار فرود باران می نشست . چون به تجربه آموخته بود که باد « قوس » ( یا کوس Kows = باد جنوبغربی ) نوید آور ابر باران زا بوده و پایان دادن به محنت ایام را می رساند . به محض وزش باد قوس ، بارقه امید بر دلش می درخشید و با امید واری کامل این جمله ی اسغاثه گونه را بر زبان می آورد :

یا لله قوس ... ، یا لله بارون

کلام دعا گونه وی ، به نوبه خود کودکان را به یاد آن می انداخت تا طبق رسوم هر ساله ، به کوچه بوند و هر آن چه در دل والدین می گذرد ، با فریادی رساتر چنین سر بدهند :

یالله قوس ، یا لله بارون - یالله قوس ، یا لله بارون

مشت جوی داشتیم ،

سر تلی کاشتیم ،

یالله تو بزن بارون سی مای عیال دارون

تمنای باران ( 2 )

medar29 — Fri, 24 Nov 2006 04:50:18 GMT

منطقه مورد مطالعه

استان بوشهر با مساحتی در حدود 231617 کیلو متر مربع بین 27 درجه و 14 دقیقه تا 30 درجه و 16 دقیقه عرض شمالی و 50 درجه و 6 دقیقه تا 53 درجه و 58 دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ در جنوب ایران واقع گردیده است . این استان از شمال به استان خوزستان و قسمتی از استان کهگیلویه و بویر احمد ، از جنوب و مغرب به خلیج فارس و قسمتی از استان هرمزگان و از مشرق به استان فارس محدود می گردد .

آب وهوای استان بوشهر

عوامل متعددی از جمله کمی ارتفاع ، قرار گرفتن در محدوده ی عرض های جغرافیایی پایین ، مجاورت با دریا ، وزش باد های گرم جنوب غربی و باد های گرم ومرطوب دریایی و عبور پاییزی زمستانی سیکلون های سودانی و مدیترانه ای تعیین کننده وضعیت اقلیمی منطقه می باشد .

این منطقه به دلیل نزدیکی به خط استوا و کمی ارتفاع به طور کلی دارای آب وهوای گرم (از نوع بیابانی کناره ای ) است . که در داخل استان گرم خشک و در سواحل نمناک است . حداکثر مطلق دمای سالانه استان 5/52 درجه سانتی گراد و حداقل مطلق درجه حرارت به 1- درجه سانتی گراد می رسد . میانگین دمای سالانه بوشهر 7/25 در جه سانتی گراد است . تغییرات فصلی درجه حرارت نیز تابع تغییر تابش خورشید، در طول سال است . اختلاف درجه حرارت در ماههای زمستان و تابستان نسبتا زیاد و حدود 2/19 درجه سانتی گراد است . بین فصول زمستان و پاییز و بهار وتابستان اختلاف کمتری مشاهده می شود . میانگین بارش سالانه استان بوشهر 220 میلی متر است ، این بارندگی ها در فصول پاییز و زمستان روی می دهد ، به طور کلی استان بوشهر 6 ماه از سال گرم ، دو ماه تقریبا معتدل و حدود چهار ماه از سال معتدل تا گرم می باشد . نم موجود در ساحل ، این دما را تا حدودی متعادل

می کند . اما درصد رطوبت در برخی از ماهها چنان بالا می رود که به حد اشباع می رسد . در این حالت هوا از فعل وانفعالات می افتد و یک هوای دم کرده کم تحرکی به وجود می آورد که اصطلاحا به آن شرجی می گویند .

کوتاه بودن دوره ی بارش و اعتدال دما در این دوره و طولانی بودن دوره ی خشکی به همراه گرمای شدید هوا از مهم ترین ویژگی های آب وهوای استان اند .

با کمال تاسف باید به این حقیقت تلخ اعتراف کرد که از نظر تقسیم بندی اقالیم ، آب و هوای تمام منطقه ی خلیج فارس از نوع آب و هوای صحرایی است که مقدار باران سالانه آن بسیار کم ومنحصر به فصل کوتاه وروز های انگشت شماری است . فصل ریزش باران در خلیج فارس منحصر به ماههای آذر و دی و بهمن است و نوع باران به اصطلاح هواشناسی از نوع ادواری است که نتیجه مستقیم هسته های هوای کم فشار مدیترانه ای می باشد . در بعضی سال ها ممکن است رگبار های بهاری نیز وجود داشته باشد ولی به طور کلی 8تا 9 ماه گرم سال را در ناحیه ی خلیج فارس باید ماههای بی باران دانست .

شماره ی روزهای باران فوق العاده کم است ودر بعضی موارد حتی به ده روز در سال هم نمی رسد ولی چنان که معمول مناطق صحرایی است ممکن است قسمت عمده ای از باران تمام سال در یک یا دونوبت فرو ریزد و بجای این که برکت ایجاد کند خرابی و خسارت بار آورد . به طوریکه در بوشهر که در مدت 50 سال مقدار متوسط باران سالانه آن 276 میلیمتر و تعداد روزهای بارانی آن 18 روز بدست آمده در یک نوبت در دی ماه 140 میلی متر یا نصف باران تمام سال در یک شبانه روز بوقوع پیوست و بدیهی است که خسارات حاصله از چنین بارانی ممکن است فوق العاده زیاد باشد .زیرا در این نوع بارش ها ، آب به سرعت از کوهها سرازیر می شود و منطق مجاور مسیل ها و رود های دائمی را در معرض تهدید قرار می دهد . عمده ترین این مناطق عبارتند از : حاشیه رود حله ، مناطق حاشیه ای رود مند ، روستاهای دوراهک ، دهرود سفلی و .... و شهرهای اهرم ، خورموج ، گناوه ودیلم .